Blog

Dziecko z niskim wzrostem - kogo diagnozować, kogo uspokoić?

Jak ocenić wzrost?

Pediatra przede wszystkim powinien obiektywnie ocenić pacjenta, dokonując pomiaru wzrostu Państwa dziecka i nanosząc jego obecną wartość na siatkę centylową. Należy również wykreślić krzywą wzrastania. Jest to proste a jednocześnie niezmiernie  wartościowe  narzędzie diagnostyczne. Zgodnie z aktualnymi zaleceniami w ocenie rozwoju fizycznego do  ukończenia piątego roku życia należy korzystać z siatek centylowych opracowanych zgodnie ze Standardami WHO, następnie zaś - opracowanych podczas projektu OLAF (a dotyczącego dzieci między 3 a 18 r.ż). Przy interpretacji pomiarów trzeba zawsze uwzględnić wzrost rodziców, gdyż często niski wzrost jest cechę rodzinną. Lekarz, który wykreśla krzywą, powinien zmierzyć rodziców (bardzo często dane dotyczące wzrostu podawane przez rodziców są nieaktualne) i nanieść ich wzrost na siatkę centylową.

Kiedy się martwić?

Nie każde odchylenie krzywej wzrastania  jest patologią. Jeśli krzywa wzrastania mieści się w obrębie dwóch kanałów centylowych to nie ma powodu do niepokoju. O niedoborze wzrostu mówimy, jeżeli wzrost dziecka mieści się poniżej 3-go centyla określonego dla danego wieku i płci.  Niskorosłość, znaczne spowolnienie wzrastania (odchylenie powyżej dwóch kanałów centylowych) lub wystąpienie innych niepokojących objawów jest wskazaniem do dalszej diagnostyki i/lub skierowania pacjenta do Poradni Endokrynologicznej.

Jakie badania?

We wstępnej diagnostyce należy wykonać morfologię krwi obwodowej, oznaczyć parametry funkcji tarczycy, poziom IGF-1-czyli somatomedyny (czynnika wzrostowego wydzielanego pod wpływem hormonu wzrostu). Można też zlecić wykonanie zdjęcia dłoni celem określenia dojrzewania kośćca.

Nie ma sensu wykonywanie pomiaru stężenia hormonu wzrostu w celach przesiewowych, ponieważ jest on wydzielany przede wszystkim w nocy. Wykonanie oznaczenia hormonu wzrostu wymaga  krótkotrwałego pobytu w szpitalu, podczas którego jest wykonywany m.in. test nocny, a także testy stymulacyjne.

Anna Siwonia, specjalista pediatrii

← Wróć do poprzedniej strony